Κάθε μέρα που περνά όλο και περισσότερο σφίγγει η θηλιά στο λαιμό του λαού μας. Η
πολιτική της εξόντωσης και υποδούλωσης της εργατικής τάξης, της
νεολαίας και όλων των λαϊκών στρωμάτων, η πολιτική της τρόικας, των
ιμπεριαλιστών πατρώνων και του κεφαλαίου, αποδίδει τους καρπούς της με
τραγικό τρόπο. Το σκοτάδι του κοινωνικού και εργασιακού μεσαίωνα
απλώνεται γοργά και καλύπτει το σύνολο της κοινωνίας.
Τον κόσμο της δουλειάς, άνεργο, απλήρωτο, ανασφάλιστο, έρμαιο στα χέρια της εργοδοσίας.
Τη νεολαία,
εγκλωβισμένη σε μια καταστροφική δύνη με μοναδική προοπτική την ανεργία
και τη σύγχρονη δουλεία ή ακόμη και τη σύνθλιψή της στις μυλόπετρες
ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου, που όλο και εξυφαίνεται στην ευρύτερη
περιοχή.
Τη μειονότητα, καταπιεσμένη, εξαθλιωμένη, διασπαρμένη
στην ξενιτιά, να εισπράττει –πρώτη αυτή- τη ρατσιστική και φασιστική βία
των χρυσαυγήτικων συμμοριών.
Τους μετανάστες στοιβαγμένους σε κέντρα κράτησης.
Τη φτωχή αγροτιά, που δεν μπορεί να ζήσει από τη γη της και ξεκληρίζεται.
Τους μικροεπαγγελματίες, που καταστρέφονται μαζικά και καθημερινά.
